جغرافیا همیشه صرفاً درباره‌ی کوه‌ها، رودها و مرزهای طبیعی نیست؛ گاهی کلمات و نام‌هایی که روی نقشه‌ها می‌نشینند، بیش از آنکه حاصل عوارض زمین‌شناختی باشند، زاییده‌ی سیاست، موازنه قدرت و جهان‌بینی امپراتوری‌ها هستند. اصطلاح «خاورمیانه» دقیقاً یکی از همین واژه‌هاست؛ نامی که امروزه هویت منطقه‌ای ما را تعریف می‌کند، اما ریشه‌اش نه در فرهنگ و […]

​آنچه مشخص است، رضا پهلوی تنها یک کارت بازی موقت در دستان غرب و اسرائیل است که انقضای آن با پایان کارکردش رقم خواهد خورد. واقعیت مهم‌تر این است که اتاق‌های فکر غربی و اسرائیلی، پهلوی را نه برای جایگزینی، بلکه صرفاً به عنوان بازیگری برای ایجاد آشوب، ناامنی و فرسایش ظرفیت‌های ایران چه در فضای رسانه‌ای و چه در محیط واقعی می‌خواهند.

نقشه امروز ایالات متحده با ۵۰ ستاره روی پرچم آن، محصول یک فرآیند مهندسی‌شده سیاسی، نظامی و تجاری است. کشوری که در اواخر قرن هجدهم تنها نواری باریک در سواحل شرقی بود، با تکیه بر استراتژی‌های تهاجمی، ثروت ناشی از معاملات تجاری با ابرقدرت‌های رو به زوال اروپایی، و البته به قیمت حذف بومیان اصلی این سرزمین، توانست خود را به یک قدرت قاره‌ای و در نهایت، به یک ابرقدرت جهانی تبدیل کند. تاریخ مرزهای آمریکا، تاریخ پیوند ناگسستنی دیپلماسی دلار و غرش باروت است.

بزرگ‌ترین رنج بشر حاصلِ شکاف عمیق میان «آنچه هست» (واقعیت محدود، گذرا، فانی و پر از ابهام جهان) و «آنچه انسان تمنا می‌کند» (معنا، جاودانگی، ثبات و عدالت مطلق) است. شناخت این شکاف و رویارویی شجاعانه با آن، نخستین گامِ تمام فلاسفه بزرگ تاریخ برای یافتن مسیری به سوی تسکین، معنابخشی یا رهایی بوده است.