شعر گندمزار

دلم برایت تنگ شده بود… نامه‌ای نوشتم و در گندمزارِ خیال، پای درختِ انتظار نشاندم.   نیامدی… باد، نامه را به آغوشِ ابرها رساند— و همان‌دم گریستنِ آسمان آغاز شد…